mpala-porni

mpala-porni

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Οι δυο δρόμοι του Θρύλου…


Ο Ολυμπιακός βρίσκεται μπροστά από ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι της πορείας του. Ή θα συνεχίσει το εκπληκτικό κατόρθωμα των back2back κατακτήσεων της euroleague και θα καθιερωθεί στο ανώτατο group ομάδων, ή θα γκρεμίσει ότι έχτισε επιστρέφοντας σε εποχές Λαβόρ Ποστέλ , Μισιακού και Κορυδαλλού. Ποιος θα είναι ο δρόμος που θα ακολουθήσει;;; Αντιδραστικός


Μόλις χθες έγραφα πως δεν θα ξανα-ασχοληθώ με τα μπασκετικά τεκταινόμενα, αλλά επειδή τέτοιο κάζο δεν χωνεύεται εύκολα, επιστρέφω με μια ακόμα πιο γενική-συνολική άποψη για το φαινόμενο του μπασκετικού Ολυμπιακού… Δυο δρόμοι μπροστά του λοιπόν. Ο ένας ο δρόμος της καταξίωσης. Ο άλλος ο δρόμος της απαξίωσης. Ποιον θα ακολουθήσει η ομάδα;;;

Ένα είναι 100% ΔΕΔΟΜΕΝΟ πλέον! Πως αν παραμείνει στην ομάδα ο Μπαρτζώκας, επιλέγεται ο δρόμος της απαξίωσης. Αυτό δεν είναι πια διαπραγματεύσιμο! Ο coach δεν κρίνεται πια! Έχει κριθεί ήδη! Και δεν κρίθηκε χθες που έχασε από τον Μπλουμς. Κρίθηκε μια και καλή, στους περσινούς τελικούς. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω λοιπόν.

Ασχολούμαι με μπάσκετ από το 1993. Θεωρώ εαυτόν (αλλά και την παρέα του mpalaporni) αρκετά μπασκετικό λοιπόν! Έζησα την εποχή Ιωαννίδη, έζησα τις εποχές Ζούρου-Σούμποτις και σία, έζησα Κορυδαλλό, έζησα την πρώτη πενταετία «φαπών» των Αγγελόπουλων και βέβαια έζησα το απόλυτο όνειρο της διετίας 2011-2013… Δικαιούμαι λοιπόν να εκφέρω την άποψη μου, σαν ένας άνθρωπος που έχει πονέσει όσο λίγοι αυτή την ομάδα…

Η παραμονή Μπαρτζώκα λοιπόν, είναι ο δρόμος της απαξίωσης. Ο άνθρωπος πολύ απλά δεν κάνει. Του αναγνωρίζω πως το πάλεψε όσο καλύτερα μπορούσε. Του αναγνωρίζω πως είναι πραγματικά γνήσιος οπαδός της ομάδας, ναι! Του αναγνωρίζω (σε κάποιο μικρό ποσοστό) την κατάκτηση της 2ης euroleague. Μέχρι εκεί όμως! Σε ψυχολογικό επίπεδο έχει κάνει όργια (ας μην κουράσω και τα αναφέρω ξανά), είναι ο απόλυτος looser και έχει ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΚΟΜΠΛΕΞ απέναντι στον ΠΑΟ. Αλλά γαμώτο το άλλοθι του (το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι) τον προδίδει πλέον κ αυτό! Πρόοδος μηδέν! Παίχτες που καίγονται, παίχτες που μένουν στάσιμοι , παίχτες που στηρίζονται άνευ λόγου και αιτίας (πχ Πέτγουεϊ ή ακόμα και Σερμαντίνι…), παίχτες που υπερφορτώνονται ασκόπως (τον αρχηγό θα τον κάψει τελείως), παίχτες που δεν τους εκμεταλλεύεται σωστά (θυμηθείτε τους ρόλους των Παπανικολάου-Περπέρογλου…) . Παράλληλα πλην της επιθετικής του άμυνας (φιλοσοφία Ντούντα στο κάτω-κάτω δεν ήταν ;;!), επιθετικά παρουσιάζει ένα συνονθύλευμα! Παιχνίδι στο low post μηδέν. Διεισδύσεις μηδέν. Μόνο ένα συνεχές pick en roll στην κορυφή της ρακέτας που οδηγεί συνήθως σε κάποιο τρίποντο. ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ δεν βλέπουμε την τελευταία τριετία. Προκαλώ τον οποιοδήποτε να μου πει, αν έχει δει κάτι άλλο επιθετικά από την ομάδα…

Αν μείνει λοιπόν, πάμε για μια από τα ίδια. Η ομάδα θα φτάσει στους τελικούς όπου εκεί θα κάνουμε το σταυρό μας και θα λερώνουμε τα σωβρακά μας (ακόμα κι εμείς οι οπαδοί το κάνουμε πλέον…!!!), ενώ στην euroleague θα φτάσουμε μέχρι τους «8» κ ανάλογα με τον αντίπαλο θα ξεκαθαριστεί αν θα η ομάδα θα πάει Μαδρίτη. Παράλληλα θα υπάρχει μουρμούρα, πίεση και γκρίνια όλη την σεζόν, το ΣΕΦ θα έχει 2500 μ.ο στην euroleague μάξιμουμ και βέβαια θα βλέπουμε το ίδιο αυτό κουραστικό μπάσκετ.

Κλείνοντας ας μιλήσω λίγο για τον δεύτερο δρόμο… Αυτόν της καταξίωσης… Για αυτόν είναι φτιαγμένη αυτή η ομάδα! Και αγωνιστικά και ψυχολογικά! Ένα δυνατό γκρουπ παιχτών. Ένα γκρουπ αντικειμενικά πολύ καλών παιχτών! Μια παρέα ενωμένη! Μια παρέα που μέσα στο παρκέ δίνει και την ψυχή της! Που γίνεται ένα με τον κόσμο, όπως έκανε πρόσφατα σε Πόλη και Λονδίνο! Για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται το εξής απλό:

Ένας κανονικός προπονητής. Να δώσει στοιχεία και να πάρει στοιχεία από την ομάδα! Ένας προπονητής, να ξαναδώσει στην ομάδα το αίσθημα ανωτερότητας απέναντι στους αντιπάλους. Να δώσει στην ομάδα το αίσθημα, πως ο Ολυμπιακός δεν χάνει! Ξέρω πως ο Ντούντα δεν γυρνάει. Παρόλα αυτά χρειάζεται ένας άνθρωπος να εμπνεύσει και να αναζωογονήσει την ομάδα αυτή, να γίνει ένα νέο ξεκίνημα, μια νέα συσπείρωση! Προπονητές υπάρχουν πολλοί. Ιδανική επιλογή θα ταν σίγουρα ο Κατσικάρης. Από Έλληνες θα μπορούσε σαφώς και ο Σφαιρόπουλος να πάρει την ευκαιρία. Αλλιώς υπάρχουν και ξένοι, που θα παρακάλαγαν να προπονήσουν τέτοιον σύλλογο με τέτοια δυναμική, ιστορία και βέβαια με τέτοιο ρόστερ! Ακόμα και ο Τόμιτς υπάρχει…

Το τιμόνι είναι στα χέρια των προέδρων. Ποιον δρόμο θα ακολουθήσουν;;;


Υγ: δεν γίνεται να υποτιμήσω το ρόστερ! Δεν θα το κάνω ποτέ. Έλεγα όλο το καλοκαίρι πως η ομάδα φτιάχτηκε για το final 4. Εξακολουθώ σαφώς να το πιστεύω αυτό.  

Υγ2: εσύ τα λες ρε τεράστιε Πέρο. Το θέμα είναι ποιος σε ακούει...

5 σχόλια:

  1. Συμφωνώ απόλυτα στα περί Μπαρτζώκα. Πιστεύω, όμως, ότι πρέπει να πούμε και μερικές αλήθειες που πονάνε πιό πολύ.
    Πρώτα γιά τους Αγγελόπουλους, που σιωπήσανε τα χρόνια της μεγάλης σφαγής, και μιλάνε τα τελευταία δύο χρόνια που χάνουνε δίκαια λόγω των επιλογών τους. Η τελευταία συνέντευξή τους ήταν εως υποτιμητική γιά την νοημοσύνη του μπασκετικού κοινού. Δεν ξέρω ποιός τους συμβουλεύει, αλλά το να καταφέρνεις να σε εξισώνει ο κόσμος με τον ..Τράκη είναι επίτευγμα!
    Δεύτερον, να πούμε περί Σπανούλη. έχω εκφραστεί πολλές φορές γιά την έλλειψη ηγετικών προσόντων του παίκτη αυτού. Είναι λάθος να χτίζονται ομάδες γύρω από έναν αθλητή που δεν μεταδίδει πάθος και δεν ανεβάζει τους συμπαίκτες του.
    Αυτά επιγραμματικά.
    paratiritis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα συμφωνήσω για τον, πολυ καλό κατά τ'άλλα παίκτη,Σπανούλη. Ηγέτης δεν είναι,όμως.Ηγέτης δεν είναι αυτός που έχει σε αδιάφορα παιχνίδια 15-20 πόντους ή βάζει 5/20 μπάζερ μπίτερ από τα 8 μέτρα στο τέλος.Αναμφίβολα είναι τρομέρος παίκτης αλλά όχι ηγέτης.Χρειάζετε να κάνει ένα βημα πίσω απο την άποψη πως με έναν πραγματικό ηγέτη-σκόρερ-"κράχτη"(γιατί όχι;)ίσως τα αμυντικά πλάνα του εκάστοτε προπονητη στραφούν αλλού και ετσι και αυτος αποδεσμευτεί και αποδόσει πολύ καλύτερα και σε μεγαλύτερη διάρκεια μέσα στην σεζόν.Ας "τραβηχτεί" στον άσσο και ας μοιράζει και ας φτιάχνει παιχνίδι λοπως καταπλικτηκά ξέρει και όταν χρειάζετε ας καθαρίζει όπως του αρέσει με τελευταία κρίσιμα σουτ,αλλά να μην είναι ο μόνος που μπορεί να δλωσει τη λύση στα δύσκολα ή στο σκοράρισμα.Εγκλωβίζετε.
    Ο Ναβάρο είχε πάντα δίπλα του έναν μεγάλο παίκτη(Μάικλ,Μποντιρόγκα κ.α.).Το ίδιο και ο Διαμαντίδης(Σαρας,Σπανούλη,Μποντιρογκα κ.α.).Πιο παλιά οι Λάνγκτον(Χολντεν,Παπαλουκα),Παρκερ(Σαρας,Βουισιτς) το ίδιο.Ο Ρουντι τωρα ενα σορο παικταραδες διπλα του.Χρειάζετε βοήθεια.
    Για την συμπεριφορά της διοικησής δεν θα κάνω σχόλιο.Είμαι ουδέτερος ακόμη.Δεν μπορουν να δέχοντε πυρά και να κάθοντε και με σταυρωμένα χέρια ομως φίλε Παρατηρητη.Μονο αυτο.
    ΥΓ:Αυτός ο κακομαθημένος αλήτης ο Γιαννακόπουλος,που το παίζει ζόρικος μονο με τα "μαντρόσκυλά" του, θα συνεχίσει για πολύ αυτό το τροπάριο;;;Ως πότε;

    Playmaker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Στις μπίζνες και στη ζωή δεν υπάρχει χώρος για γκρίνια. Η μένεις μακριά από το παρασκήνιο και κάνεις ότι μπορείς καλύτερο στο προσκήνιο, ή μπαίνεις στο παρασκήνιο και το κάνεις γαργάρα. Η γκρίνια είναι γιά παράγοντες τύπου Αλαφούζου, που πάνε γιά πρωταθλητισμό χωρίς λεφτά και το καλύπτουν κλαίγοντας. Απλά πράγματα. Οι Αγγελόπουλοι άφησαν την ομάδα απροστάτευτη γιά χρόνια, αδικήθηκαν κατάφωρα, αλλά η υπομονή τους εξαντλήθηκε αργά, όταν πιά ο ΠΑΟ συσσώρευσε τόση αυτοπεποίθηση, που πιά μας κερδίζει στα ίσια.
    Άρα λοιπόν, η καθυστερημένη οργή τους μοιάζει με άναρθρη κραυγή........
    paratiritis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΦΙΛΕ playmaker,Ο ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ ΜΠΟΝΤΙΡΟΓΚΑ (ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ)ΣΤΟ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ....billys gate13

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ναι;Λάθος τοτε.Ακομα κι ετσι θα συμφωνεις και εσυ οτι παντα ειχε παικταραδες διπλα του,που τους εκανε βεβαια και καλυτερους με τον τροπο παιχνιδιου του.

    Playmaker

    ΑπάντησηΔιαγραφή