mpala-porni

mpala-porni

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Στις υγιείς ομάδες, κουμάντο κάνουν οι προπονητές


Χρόνια τώρα η μεγαλύτερη μουρμούρα των Ολυμπιακών, ήταν ότι ο Κόκκαλής «καπέλωνε» τους προπονητές και αγόραζε (ή πουλούσε) παίκτες όχι με βάση το αγωνιστικό πλάνο, αλλά με βάση τα δικά του γούστα. Τώρα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, αλλά και αυτό κάποιους τους «χαλάει».  Stouk


Τον Μαρινάκη μπορείς να τον κατηγορήσεις για πολλά. Δεν μπορείς όμως τα του προσάψεις ότι δεν κάνει πράξη τα «θέλω» του προπονητή ή ότι δεν συζητά μαζί του το τι είναι καλύτερο για την ομάδα.

Και αυτό είναι το υγιές. Όλες μα όλες οι ομάδες που πετυχαίνουν τους στόχους τους έτσι δουλεύουν. Ο πρόεδρος κάνει τον οικονομικό προγραμματισμό, ο προπονητής ζητάει (και παίρνει) κάποια συγκεκριμένα πράγματα και οι παίκτες βγάζουν τον καλύτερο εαυτό τους όταν μπουν στο γήπεδο είτε παίζουν για 1 λεπτό είτε για 90.

Όχι, όλο αυτό δεν είναι ένας ηλίθιος ρομαντισμός. Είναι η πραγματικότητα.

Αυτή η πραγματικότητα μετέτρεψε τον Ολυμπιακό από περίγελο της Ευρώπης σε σεβαστό club που το όνομά του ακούγεται σε όλα τα ποδοσφαιρικά στέκια. Επί Βαλβέρδε και τώρα επί Μίτσελ.

Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος, ας πάμε στην περίπτωση του Παπαδόπουλου. Ο (πρώην πια) αρχηγός ήθελε να είναι βασικός, ενώ ο Μίτσελ πίστευε ότι ο Μποτία ταιριάζει καλύτερα στα πλάνα του. Ποιος λοιπόν θα έπρεπε να επικρατήσει; Μα φυσικά ο προπονητής.

Γιατί στην αντίθετη περίπτωση θα γυρνούσαμε πίσω σε εποχές Ανατολάκη, Ελευθερόπουλου και Γεωργάτου. Όσοι είναι Ολυμπιακοί καταλαβαίνουν πολύ καλά τι εννοώ.

Η ιδανική λύση θα ήταν ο Αβραάμ να σεβαστεί την γνώμη του προπονητή, να παραμείνει στην ομάδα και όταν θα έπαιζε να αποδείκνυε στον Μίτσελ ότι έκανε λάθος.

Αυτός επέλεξε να μην μπει καν σε αυτή τη διαδικασία. Έκανε «σκηνικό» με την Νίκη Βόλου επειδή μπήκε αλλαγή (μάλιστα ήταν ολοφάνερο ότι προσπαθούσε απεγνωσμένα να πάρει κόκκινη κάρτα!) και τις επόμενες μέρες ζήτησε να φύγει.

Σε τελική ανάλυση δεν κατηγορώ τον Αβραάμ. Αυτή τη νοοτροπία έχει, με αυτή πορεύεται. Τον σέβομαι για όσα έχει προσφέρει και για τον τρόπο που τίμησε την ερυθρόλευκη φανέλα, αλλά μέχρι εκεί.

Μπροστά στην υγιή λειτουργία μιας ομάδας δεν μπορεί να σταθεί κανείς εμπόδιο. Ούτε ο Αβραάμ, ούτε ο Μήτρογλου ούτε κανείς.

Το θεμέλιο της ομαλότητας είναι τα ήρεμα αποδυτήρια, και με δυσαρεστημένους παίκτες κάτι τέτοιο δεν μπορεί να επιτευχθεί.

Είμαι με τον Μίτσελ, λοιπόν, όχι επειδή είχε δίκιο που έβαζε τον Μποτία και όχι τον Αβραάμ, αλλά επειδή έχει κάθε δικαίωμα να διαμορφώνει την ενδεκάδα και όλο το ρόστερ, χωρίς να σκέφτεται τον εγωισμό του καθενός.



2 σχόλια:

  1. Αν πρεπει να διαλέξω πλευρά, θα διαλέξω σίγουρα την δικη σου, δηλαδή ολική εμπιστοσύνη στον προπονητή και οχι παρεμβάσεις στο έργο του. Κάποιες φορες βέβαια πρεπει να κρίνεται. Ο "Πάπας" Βαλβερδε έφερε Ουρταδο, Γεστε και κρίθηκε, όπως κρίθηκε για τον Φουστερ και τον Μαρκανο. Κρίθηκε οτι ανέδειξε τον Μιραλας, έθαψε τον Μητρογλου. Η ζυγαριά τον δικαίωσε. Ο Μίτσελ μας έχει στο πλευρό του, αλλα μου φαίνεται οτι ειναι σε σύγχυση. Ενδεικτικά αναφέρω. Ο Αυλωνιτης απο τον δανεισμό στον Πανιωνιο, βρέθηκε στη λίστα του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Ντοσεβί απο μετρήσιμος ως βασικός, έμεινε έξω! Έχουμε την εμπειρία να μην παρασυρθούμε και να περιμενουμε το αποτέλεσμα, απλα κουβέντα να γινεται, ο κοουτς το παρά τράβηξε με το "ράβε ξήλωνε".. spanios

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ακριβώς αυτό. Εγώ περιμένω το αποτέλεσμα για να κρίνω. Όχι την 1η αγωνιστική του Champions League. Εκεί και πέρυσι χάσαμε, κράξαμε και μετά γλείφαμε εκεί που φτύναμε...

    Stouk

    ΑπάντησηΔιαγραφή