mpala-porni

mpala-porni

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Θα υπάρξουν κι άλλοι… Βετάκηδες!!


Ο Σωτήρης Βετάκης ήταν ένα ακόμη όνομα στη μακρά λίστα των δημοσιογράφων που έχουν δεχθεί επίθεση από «αγνώστους». Δεν ήταν ο πρώτος, αλλά το χειρότερο είναι ότι δεν ήταν ούτε ο τελευταίος. Και εμείς παρακολουθούμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα…

Είναι πια ηλίου φαεινότερο ότι όποιος έχει (δημοσιογραφικό) βήμα και τολμάει να γράψει ή να μιλήσει ενάντια στον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό ή τον μπασκετικό ΠΑΟ είναι καταδικασμένος να πέσει θύμα μιας παρόμοιας επίθεσης.

Η ατάκα «για να μάθεις για αυτά που γράφεις» που είπαν οι δράστες στον Βετάκη, δεν είναι καινούρια ούτε αποτελεί πρωτοφανές κίνητρο. Είναι το ίδιο που ώθησε στην επίθεση κατά του Δημήτρη Τομαρά και του Νίκου Γιαννόπουλου στα δημοσιογραφικά θεωρεία του «Γ. Καραϊσκάκης» ή στην επίθεση κατά του Δημήτρη Καλκαβούρα έξω από το κλειστό του ΟΑΚΑ.

Έχουν συμβεί και άλλες επιθέσεις σε δημοσιογράφους. Στέκομαι όμως σε αυτές που έχουν άμεση συνάφεια με τους 2 «αιώνιους». Γιατί; Γιατί μιλάμε για τις 2 πιο λαοφιλείς και πιο επιτυχημένες ομάδες στην Ελλάδα. Και όχι για σωματεία μικρότερου βεληνεκούς (τύπου Ολυμπιακού Βόλου, Καβάλας ή Ηλυσιακού), που έχουν πέσει στα χέρια σεσημασμένων για γνωστούς και φυσικά όχι… αγνούς σκοπούς.

Και το να λέμε ότι «αφού δεν έχει αποδειχθεί κάτι, δεν μπορούμε να κατηγορούμε κανένα», χάνουμε το δάσος. Ναι, ωραία. Δεν έχω αποδείξεις ότι οι επιθέσεις ήταν εντολή Μαρινάκη ή Γιαννακόπουλου.

Σε τι αλλάζει, όμως, η απόδειξη την ουσία του πράγματος;;

Και αυτή είναι μια: η κυριαρχία των 2 αυτών ομάδων, για την οποία η εκατέρωθεν περηφάνια ξεχειλίζει, κρύβει μια πλευρά σκοτεινή και λασπωμένη.

Και η τιμωρία αυτών που τολμούν να κριτικάρουν, είναι μια από τις σκληρότερες αποδείξεις, συνυπολογιζόμενη με τις επιθέσεις στα σπίτια και τις επιχειρήσεις διαιτητών ή τα ξύλα στις φυσούνες από φουσκωτούς.

Εμείς το ελάχιστο που έχουμε να κάνουμε είναι να ανοίξουμε τα μάτια μας και κόψουμε το παραμυθάκι της περηφάνιας και της καθαρότητας, γιατί στον Ελληνικό αθλητισμό ότι λάμπει δεν είναι χρυσός.

Δεν είναι μηδενιστικό. Είναι η σκληρή αλήθεια. Ας χαλαρώσουμε, λοιπόν, λιγάκι και ας μην το παίζουμε και πολύ ιδεολόγοι. Αυτά ήταν για τη 10ετία του 50 και του 60. Όχι για σήμερα και όχι για αυτές τις 2 ομάδες.

Όχι αν το κάνουμε θα αλλάξει κάτι. Τουλάχιστον όμως δεν θα κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.


Stouk…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου