mpala-porni

mpala-porni

Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

Ζώντας σε άλλες (πράσινες) εποχές…

Λίγα εικοσιτετράωρα έχουν περάσει από την αποπομπή του Αργύρη Πεδουλάκη από την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού. Το ερώτημα δεν είναι αν ήταν ο σωστός χρόνος ή ο σωστός τρόπος για αυτή την αλλαγή, αλλά σε ποια εποχή για τους πράσινους έλαβε χώρα.

    
Πάνε σχεδόν 2 χρόνια από τότε που ο Ζέλικο ,ο αγαπημένος της πράσινης εξέδρας και της οικογένειας Γιαννακόπουλου, αποχωρούσε δημιουργώντας αυτόματα μια νέα εποχή στον εξάστερο. Η επιλογή του δεν ήταν ούτε θέμα συναισθημάτων, ούτε θέμα κούρασης μετά από τόσα χρόνια. Απλά οι συνθήκες είχαν αλλάξει. Πράγμα που το είχε καταλάβει ο ίδιος έναν χρόνο πριν. Μαζί του αποχώρησαν και όλοι οι παίκτες εκτός από τις σημαίες. Τσαρτσαρής και Διαμαντίδης είχαν μεγαλώσει πλέον και δεν υπήρχε λόγος για να ψάξουν νέα συμβόλαια σε ξένες πολιτείες…
      
Έχοντας οδηγήσει τους πράσινους στο να ράψουν ακόμα 5 αστέρια στη φανέλα τους ήξερε πως ο πήχης χαμήλωνε. Τόσο που δεν ήταν αυτονόητη η πρόκριση στο φάιναλ φορ όπως παλιά. Οι αδερφοί Γιαννακόπουλοι τον είχαν καλομάθει αφού ό,τι ζητούσε γινόταν πράξη. Με παίκτες όπως οι Ρέμπρατσα, Μποντιρόγκα, Κάτας, Κουτλουάι, Λάκοβιτς, Σισκάουσκας, Διαμαντίδη, Σπανούλη, Γιασικεβίτσιους, Πέκοβιτς και έναν ατελείωτο γαλαξία αστέρων είχε όλα τα εχέγγυα να οδηγήσει την ομάδα εκεί όπου ο κόσμος είχε συνηθίσει. Οι οπαδοί δεν αρκούνταν στα πρωταθλήματα απέναντι στον ‘’νεόκτιστο’’ Ολυμπιακό και η δίψα για ευρωπαϊκές κούπες ήταν συνεχής. Έως εκεί όλα καλά. Ξαφνικά όμως ήρθε η κρίση. Και όντας έξυπνοι άνθρωποι και επιχειρηματίες οι Γιαννακόπουλοι πρώτα κατάλαβαν ότι η κάνουλα από την οποία έρρεαν τα χρήματα έπρεπε να αρχίσει να κλείνει και μάλιστα αισθητά και ένα χρόνο αργότερα ότι είχε έρθει η ώρα να ξεκουραστούν δίνοντας τα ηνία της ομάδας στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Κάπως έτσι ο Φώτσης έγινε Στίβεν Σμιθ (τον θυμάται κανείς άραγε…) και ο Νίκολας, Λόγκαν. Για αρχή…
      
Ο Ζέλικο προσπάθησε, κατάφερε να φτάσει στο φάιναλ φορ όπου πάλεψε την ΤΣΣΚΑ στα ίσια όμως ήξερε ότι με εκείνο το υλικό είχε πιάσει ταβάνι. Το πρωτάθλημα χάθηκε από τον ,έχοντα απίστευτη δίψα και φόρα από την κατάκτηση της ευρωλίγκας, Ολυμπιακό και τότε έπρεπε να γίνει συζήτηση για την επομένη μέρα. Ο Ζέλικο ζήτησε εγγυήσεις ότι θα είχε ότι ζητούσε, η διοίκηση του εξήγησε το αυτονόητο και κάπου εκεί το τέλος μιας εποχής ήρθε και μια άλλη ξεκίνησε. Με χαμηλότερο μπάτζετ, ξένους όχι από το πάνω ράφι και το πνεύμα του Σέρβου να πλανάται πάνω από το ΟΑΚΑ στην πρώτη πιθανή αποτυχία. Δύσκολες συνθήκες για κάθε επίδοξο διάδοχο του. Ποιος αντίστοιχης κλάσης προπονητής θα δεχόταν αυτή τη καυτή πατάτα στα χεριά του?
     
Κάπου εκεί λοιπόν ήρθε η λύση Πεδουλάκη.  Δουλευταράς, μπαρουτοκαπνισμένος, έχοντας οδηγήσει το άσημο Περιστέρι σε απίστευτες στιγμές όπως οι τελικοί πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό και θριάμβους στην  ευρωλίγκα όπως το τεράστιο διπλό στο Παλάου Μπλαουγκράνα με Πελεκάνο, Τσαρτσαρή, Ντίνκινς και τον αείμνηστο παιχταρά Αλφόνσο Φορντ. Μεγάλες απαιτήσεις για παίκτες δεν θα είχε, αντιθέτως θα υπήρχε όρεξη για δουλειά και για να ψάξει παίκτες με λογικά συμβόλαια οπότε ανέλαβε το έργο της διαδοχής. Οι αλλαγές στο ρόστερ σαρωτικές. Τα λεφτά λίγα και οι ξένοι-λαχεία τύπου Αρμστρονγκ, Κιτσεν και του καλού αλλά 35χρονου τότε Πάνκο μονόδρομος. Το τραίνο της Ευρώπης έδειχνε να χάνεται και οι ενέσεις με Γκιστ, Μπανκς, Καπόνο και Κάρι, Γκουίν (πριν τους τελικούς) ήταν κάτι παραπάνω από επιβεβλημένες. Το κύπελλο κατακτήθηκε (έστω και στο τελευταίο σουτ), το φάιναλ φορ χάθηκε στο τσακ και το πρωτάθλημα απέναντι σε έναν άδειο ψυχολογικά και κουρασμένο σωματικά Ολυμπιακό ήρθε εύκολα. Ο Άρτζι ήταν καβάλα στο άλογο και όλοι ήταν ευτυχισμένοι. Είχε επιλέξει τον τρόπο που θα πορευτεί. Σφιχτή άμυνα, τυφλή εμπιστοσύνη στο Διαμαντιδη και στις συνεργασίες με τους ψηλούς και όταν τα πράγματα έσφιγγαν αν έμπαιναν τα τρίποντα από τους περιφερειακούς είχε καλώς.
    
Οι μνήμες όμως από τον κραταιό στην Ευρώπη εξάστερο που έπνιγε κάθε αντίπαλο με επιθετικό και θεαματικό μπάσκετ ήταν πολύ νωπές. Η λογική του Πεδουλάκη ,όπως κάνει κάθε σοβαρός προπονητής, δεν θα μπορούσε να αλλάξει. Ούτε ο ίδιος να γίνει Γκέρσον και να προσπαθεί να βάλει 90 πόντους και να φάει μόνο 88 για να κερδίσει. Πολύ αργός ρυθμός για να αντέξει ο Διαμαντίδης (φτάνει τα 34 χρόνια και τα 33 λεπτά συμμετοχής), σφιχτή άμυνα για να μείνει ο αντίπαλος στους 60-65 πόντους και λιγοστή φαντασία στην επίθεση. Οι νίκες επί του Ολυμπιακού, η εξαφάνιση του Σπανούλη και η κατάκτηση του κυπέλλου απέναντι σε μια ομάδα που φορούσε την φανέλα του πάλαι ποτέ αυτοκράτορα Άρη καμουφλάριζαν το πρόβλημα. Η ήττα από την Κάχα ή μάλλον το θλιβερό θέαμα που παρουσίασε ο ΠΑΟ ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τον πρόεδρο που τον έκανε στην πιο κρίσιμη φάση της χρονιάς για την ευρωλίγκα να οδηγήσει την ομάδα σε επικίνδυνα και άγνωστα μονοπάτια. Κάπου εκεί άρχισαν τα ερωτήματα. Έπρεπε να φύγει? Τώρα? Έτσι?
     
Και κάπου εκεί χάνεται το δάσος και το βλέμμα τόσο της διοίκησης όσο και τον οπαδών καρφώθηκε στο δέντρο. Το πνεύμα του Ζέλικο επέστρεψε μαζί με το ένδοξο παρελθόν και ξαφνικά ο κακός Αργύρης έπρεπε να φύγει για να ανακάμψει ο εξάστερος. Λες και ο επόμενος με ένα μαγικό ραβδάκι θα έκανε τον Διαμαντίδη ξανά 26, τον Ούκιτς υγιή και οργανωτή, τον Ματσιούλις σουτέρ βεληνεκούς Σισκα και τον Μπατίστ αυτόν που κατατρόπωνε κάθε αντίπαλο σέντερ σε όλη την Ευρώπη. Λάθος εποχή κύριοι…
    
Το μπάτζετ αναγκαστικά έχει μειωθεί και οι απαιτήσεις πρέπει να προσγειωθούν ανάλογα. Καλώς ή κακώς όλα τα πράγματα έχουν την ακμή τους και την παρακμή τους. Ο Ζέλικο το κατάλαβε πρώτος από όλους. Και άνοιξε την πόρτα. Είναι κακό να μην αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα ειδικά όταν αυτή είναι σκληρή . Στο ΟΑΚΑ φαίνεται πως ακόμα κοιτούν τα λάβαρα από τα ευρωπαϊκά και δεν κοιτούν το παρκέ πόσο μάλλον τον πάγκο. Ένας Κινέζος σέντερ για λόγους μάρκετινγκ, ο 37χρονος Μπατίστ χειροκροτεί και εμψυχώνει παίζοντας το ρόλο του τοτέμ, ο ακριβοπληρωμένος και υπέρ-σοφτ Μαυροκεφαλίδης δεν μπορεί να βοηθήσει, ο Βλάντο δείχνει ανέτοιμος για το επόμενο βήμα ενώ ο Διόσκουρος του Παππάς αρχικά μπήκε δυνατά στη συνέχεια όμως χάθηκε. Ο Πεδουλάκης σίγουρα έχει και αυτός ευθύνες. Όμως είχε καταλάβει τα δεδομένα και ακολούθησε το δρόμο που πίστευε ότι ήταν ο πιο ασφαλής. Δεν έκανε κάτι διαφορετικό από πέρσι. Αυτός που έκανε τους πράσινους να πιστέψουν ότι η ιστορία θα συνεχιστεί έφυγε σαν αποτυχημένος. Με όλους τους εγχώριους τίτλους που διεκδίκησε κερδισμένους, έχοντας εγκλωβίσει Μπαρτζώκα και Σπανούλη σε παιχνίδια με σκορ τμημάτων υποδομής και παλεύοντας μέχρι τέλους την ανώτερη Μπαρτσελονα για να προκριθεί στο φαιναλ φορ. Όχι δεν είναι στραβός ο γιαλός στο ΟΑΚΑ. Στραβά αρμενίζουν..
    
Αν κόσμος και διοίκηση δεν καταλάβουν πως οι εποχές άλλαξαν και το βασικό συστατικό της προσπάθειας από εδώ και πέρα πρέπει να είναι η υπομονή και η αλλαγή πλάνου θα τους αρκούν οι τελικοί κυπέλλου και πρωταθλήματος για να ζουν ξανά σε λάθος εποχές. Και κάπως έτσι θα διώχνουν έναν ίσως συντηρητικό αλλά πιστό στο πλάνο του και επιτυχημένο προπονητή (αναλογιζόμενοι τις συνθήκες που αναλύθηκαν πιο πάνω) την πιο ακατάλληλη ώρα και θα βαφτίζουν τον Αλβέρτη προπονητή (αντίστοιχες σπασμωδικές κινήσεις είχε κάνει και ο Κόκκαλης στο τέλος της διοίκησης του στον μπασκετικό Ολυμπιακό τελειώνοντας άδοξα την καριέρα του Τόμιτς και βαφτίζοντας τον μέσα σε ένα βράδυ προπονητή!), ο Πρίφτης θα γίνεται βοηθός και ο νόμος του ΟΑΚΑ απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο θα αρκεί για να είναι ικανοποιημένο το κοινό του εξάστερου. 
      
Είπαμε… Άλλες εποχές.
      
Υ.Γ. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων το άρθρο γράφεται από φίλαθλο ,πρώτα του μπάσκετ και μετά, του Ολυμπιακού.      

Μπάσκετ Μάνιακ

6 σχόλια:

  1. Καλώς ήρθες με ένα πολύ ποιοτικό post σε μια ήδη μεγάλη μπασκετική παρέα, περιμένουμε ανάλογη συνέχεια φίλε Μπάσκετ Μάνιακ..
    Φυσικά συμφωνώ και με την αφήγηση των γεγονότων λίγοι θα διαφωνήσουν..
    Λάθος timing και λάθος επιλογή σε προπονητή - εμψυχωτή, εδώ πριν δυο καλοκαίρια ήθελέ να βαφτίσει κόουτς τον Σαρούνας και τον κάλεσε να αφήσει το Προ Ολυμπιακό στο Καράκας..
    Ο Γιαννακόπουλος "κοκκαλίζει" και να το θυμηθούμε πολλές φορές ακόμα αυτό..
    spanios

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. File Basket Maniak,mou epitrepeis na prosthesw gia ton sumpathestato Argi kai ena teliko ULEB Cup me Lietuvos mono gia 4 pontpus(78-74) kai ena fainal four kupelou stin Larisa pou den prokrithike gia 6 pontous (82-76 apo ton "autokratora")ston teliko!Den einai kanenas tuxaios!Isws omws oi omades pou dieprepsan den eixan toso varia fanela(opws kai o Giannakis me Marousi)kai toso apaititiko lao kai tous deixnane ameristi empistosuni,xwris kamia piesi!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν πιστεύω ότι οι φίλοι του ΠΑΟ έχουν χάσει το δάσος. Οι περισσότεροι έχουν καταλάβει ότι ο ΠΑΟ δεν είναι πια στη θέση του οδηγού για f4 και κούπες, αλλά από την άλλη δεν ανέχονται να γίνονται έρμαιο σε ομάδες όπως η Μάλαγα και η Λαμποράλ. Αυτό χρεώνεται ο Πεδουλάκης. Την μη τήρηση του φυσιολογικού. Γιατί το ρόστερ του ΠΑΟ, με τις ελλείψεις και τις αστοχίες του, δεν είναι για να χάνει από τέτοιες ομάδες.

    Έπρεπε, λοιπόν, να φύγει για να αναζητηθεί κάτι άλλο, με άλλο πλάνο, όχι όμως. τώρα. Ούτε αποτέλεσμα θα φέρει και ούτε άξιζε τέτοιο άδιασμα στον Πεδουλάκη, ο οποίος, με τα στραβά και τα καλά του, πάλεψε και πρόσφερε με όλες του τις δυνάμεις.

    Stouk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σπάνιε ευχαριστώ για την υποδοχή και ανυπομονώ για όμορφες μπασκετικές κουβέντες. Βanis τόνισα τα σπουδαιότερα κατ΄εμέ επιτεύγματά του. Αυτά που λες τα ήξερε η πράσινη διοίκηση και για αυτό θα έπρεπε να τον πιστώσουν με περισσότερο χρόνο αφού τον επέλεξαν. Stouk o Παναθηναικός έπαιζε το ίδιο στυλ μπάσκετ συνεχώς. Προφανώς αρκούσε στο κοινό του να κερδίζουν τον αιώνιο αντίπαλο έστω και με 60 πόντους και να είναι όλοι χαρούμενοι
    Μπασκετ Μανιακ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα υπενθυμίσω οτι ο Παναθηναικός έχει 6 αστέρια στη φανέλα,είναι εντός στόχων,και ότι αν δεν πάρει το ευρωπαικό κύπελλο ένα,δύο ή τρία χρόνια, δεν έγινε και κάτι.Θα είναι πάλι έκει το τέταρτο να υπενθυμίσει ότι η νίκες απέναντι στον αιώνιο,είναι απλά ένα κερασάκι στην ήδη εξαώροφη τούρτα του

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. αντιδραστικός11 Μαρ 2014, 3:14:00 μ.μ.

    πολύ ωραίος μπάσκετ μάνιακ! καλή αρχή μαν στην ήδη πολύ μεγάλη μπασκετική μας παρέα!!! συμφωνώ απόλυτα με τν τοποθέτηση σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή