mpala-porni

mpala-porni

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

Οι συνομωσίες της Ιστορίας

Η "τριανδρία", Υπευθυνόφοβος, ΤρομοκράΧτης και Λιμοκοντόρος, γράφουν για τις "συνομωσίες" της Ιστορίας, όπως δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ ξανά σε διαδίκτυο και free press. Μια διαφορετική προσέγγιση των πραγμάτων, με αφορμή την αυριανή εθνική επέτειο. Διαβάστε το πρώτο από τα έξι συνολικά άρθρα.


Εδώ στο Yorkshire θα γιορτάσω μόνος μου την εθνική μας επέτειο, καθώς ο Υπευθυνόφοβος και ο Αλκοολικός Στοχαστής είναι πλέον στη διαδικασία της εμμηνόπαυσης και αφού ο Γκόντζος Jr. που ακούει στο όνομα Λιμοκοντόρος δεν μπορεί να εξασφαλίσει άδεια από την «αρραβωνιαστικιά» (η οποία είναι πιο αξιόπιστη σύμμαχος για καμάκι- με το Λιμοκοντόρο δίπλα σου πρέπει να είσαι τουλάχιστον ο Di Caprio για να βγάλεις γκόμενα).
Με κατάνυξη λοιπόν και με την έμφυτη αισιοδοξία μου συμφωνώ με το Σαμαρά και πανηγυρίζω και εγώ για την έξοδό μας στις αγορές. Τεράστιο βήμα προς τα εμπρός, μόνο που στη περίπτωσή μας έχω την εντύπωση πως το βήμα γίνεται πάνω σε κυλιόμενο διάδρομο .

Εξηγώ:

Για να καταλάβουμε την οικονομική κρίση θα πρέπει να μελετήσουμε τη γένεσή της. Μέχρι στιγμής επικρατούν τα εξής σενάρια:
1.Η κρίση ξεκίνησε το 2007 , τότε που στον κόσμο σταμάτησε να κυκλοφορεί ρευστό για κάποιο λόγο που δεν έχει εξηγηθεί πειστικά και που η σημασία του είναι μικρή για το συγκεκριμένο άρθρο.
2.Η κρίση ξεκίνησε επί Σημίτη, τότε που μπήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση με παραποιημένα στοιχεία, με την «Ολυμπιακή» υπερχρέωση κτλ. Το σενάριο αυτό πάσχει αν κάποιος δε πιστεύει πως το χρέος δε δημιουργήθηκε σε συντριπτικό ποσοστό, αυτή τη σκάρτη δεκαετία.
3.Η κρίση ξεκίνησε επί Ανδρέα (1981 και βάλε). Τότε υπερφορτώθηκε το δημόσιο, τότε ξεκίνησε η μεγάλη μιζοαρπαγή, οι ξένες τράπεζες* δάνεισαν με υπέρογκα ποσά το κράτος, με σκοπό να χαριστούν-σπαταληθούν προς τέρψιν του κάθε αργόσχολου συνδικαλιστή ή κομματάρχη.
4.Όλα τα παραπάνω 

Η πικρή αλήθεια μας πάει πάρα πολλά χρόνια πίσω, γύρω στα 180. Τότε που το νεοσύστατο κράτος, γεμάτο επαναστάτες με φιλοαλλοδαπή ταυτότητα δηλαδή γαλλόφιλους, αγγλόφιλους, ρωσόφιλους, γερμανόφιλους, βάδιζε προς τη νέα εποχή και είχε επιλέξει να εναποθέσει τις ελπίδες του για επανένταξη στη διεθνή σκηνή **(μεγάλη παρένθεση: ως τότε μην έχετε την εντύπωση πως οι Έλληνες δεν υπήρχαν πουθενά, το αντίθετο συνέβαινε. Χιώτες, Υδραίοι, Σπετσιώτες, Ανδριώτες και Επτανήσιοι ναυτικοί κυρίως , αλλά και έλληνες της διασποράς στην Τεργέστη, στον Εύξεινο Πόντο και στην Κεντρική Ευρώπη είχαν αποκτήσει προσβάσεις και επιρροή. Πολλοί ήταν λαθρέμποροι και σχετίζονταν με «σκοτεινές» επιχειρήσεις αλλά σε ένα μη κράτος όπως ήταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά από το 1730 δεν υπήρχε άλλος τρόπος από την παρανομία για να επιβιώσει κανείς. Το θέμα είναι πως ο Καποδίστριας σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει όλες αυτές τις προσβάσεις, προς όφελος του οργανωμένου κράτους και όχι για να εξυπηρετήσει συμφέροντα και τοπικές διεκδικήσεις).  Η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση αποφάσισε να δεχτεί τις προτάσεις των φίλων μας των Ευρωπαίων, που μας χρησιμοποίησαν *** και μετά μας αντάμειψαν με «ανεξαρτησία». Δεν είχαν λάβει υπόψη τους όμως κάτι πολύ σημαντικό:  τους ισχυρότατους δεσμούς που είχε η κυβέρνηση με τον Τσάρο αφού  ο Αντώνης Καποδίστριας ήταν ο πρόεδρος της  Γερουσίας της Δημοκρατίας της Επτανήσου Πολιτείας (1801)**** , η οποία ποτέ δεν έκρυψε ότι αποτελούσε το παράρτημα της Ρωσίας στη Μεσόγειο και φυσικά ο Ιωάννης Καποδίστριας είχε διατελέσει Υπ. Εξωτερικών του Τσάρου Αλέξανδρου. Οι συνεχείς υποχωρήσεις λοιπόν , είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς πως ήταν η μεγάλη μπλόφα που αποσκοπούσε στην εξοικονόμηση χρόνου.


Μία εκ των κυριοτέρων παραχωρήσεων ήταν η παραδοχή των δανείων της Ανεξαρτησίας, τα οποία αν και χρηματοδότησαν μια όχι και τόσο ελληνική μάχη ως επί το πλείστον (Ναβαρίνο) τα χρεώθηκε ο ελληνικός λαός  (η έρευνα που ακολουθεί είναι 100% δική μας και είναι τραγικό που αυτό το άρθρο-αφορμή της παύσης της συνεργασίας μας με το Πρ-ωκ-τεκτοράτο του Free Press έχει παραποιηθεί και αναδημοσιευτεί σε άσχετα μέσα). Όπως ήταν φυσικό, μία διαλυμένη χώρα που ακόμη δεν μπορούσε να εκτιμήσει ακριβώς την ακριβή έκταση της επικράτειάς της δεν μπορούσε να εξασφαλίσει τα χρήματα για την αποπληρωμή των δανείων άρα ο Καποδίστριας οδηγήθηκε στη λύση του δανεισμού. Εδώ ήρθε η δεύτερη παραχώρησή του, δηλαδή η μη αναζήτηση βοήθειας από τον Τσάρο παρά τις αρνήσεις για νέο δανεισμό από τους Δυτικούς και η απόφαση για την πρώτη χρεωκοπία της χώρας το 1827. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση είχε ακόμη επιρροή σε μεγάλα κέντρα αποφάσεων λόγω των επιφανών στελεχών της και θεωρούσε ότι είχε τη δυνατότητα να δημιουργήσει μία οικονομία ανεξάρτητη. Έτσι δημιούργησε ένα κρατικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα την Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα την οποία όπλισε με εγγυήσεις γης ***** αλλά και με ρευστό που προήλθε από «μυστικές» εταιρείες, με τις ευλογίες του Τσάρου καθώς και με ιδιωτικά κεφάλαια ακόμη και δικά του. Παράλληλα έκοψε το πρώτο ελληνικό νόμισμα, το Φοίνικα, πάνω στην ισχυροποίηση του οποίου βάσισε όλα τα σχέδιά του για οικονομική ανάκαμψη εκμεταλλευόμενος τις προσβάσεις σε μεγάλα κεφάλαια που θα επένδυαν σε ένα νόμισμα που ξεκινούσε από το μηδέν. Η αλήθεια είναι πως το νόμισμα είχε προβλήματα ισοτιμίας –αναμενόμενο- αλλά ήταν μια σημαντική αρχή.

Η Ελλάδα λόγω της σχεδόν καθολικά αποδεκτής κυβέρνησης****** είχε καταφέρει πολλά και έδινε την εντύπωση πως θα μπορούσε να ορθοποδήσει. Η δολοφονία του Καποδίστρια όμως την άφησε ακέφαλη σε μία πολύ κρίσιμη περίοδο, όταν δηλαδή ο Φοίνικας επιτέλους έδειχνε να σταθεροποιείται και τυπώθηκε σε χαρτονόμισμα.   Το ζουμί βρίσκεται στο χρονολόγιο της Εθνικής Τράπεζας, που αναφέρει πως ο βασιλιάς Otto έφτιαξε την εταιρεία «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος» η οποία είχε το ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ να δανείζει το κράτος. Η εταιρεία αυτή είχε μετόχους κυρίως αγγλόφιλων αισθημάτων και μέσα σε αυτούς υπήρχε και το όνομα του Rothschild.

Μάλλον κόστισε ακριβά η επανάσταση. Στην παρέλαση ίσως θα έπρεπε να μνημονεύουμε όχι μόνο αυτούς που πολέμησαν με τα όπλα αλλά και αυτούς που πολέμησαν χωρίς όπλα , με σκοπό να εκμεταλλευθούν το momentum (είστε και μπασκετικοί) υπέρ της Ελλάδας και τις προσβάσεις στα δύο τότε μεγάλα ευρωπαϊκά αντιμαχόμενα μέτωπα: Τους Ρώσους******* και τους Ευρωπαίους.

Σας παραδίδω στον Υπευθυνόφοβο

* Ανδρέας ο Μέγιστος, που «έδωσε λεφτά στον κόσμο». Η Ελλάδα μετά τη χούντα των συνταγματαρχών, έτρεφε φιλορωσικά αισθήματα και εκ μέρους της δεξιάς δεν υπήρχε κάποιος να εμπνεύσει τον πολιτικά μπερδεμένο αλλά ιδεολογικά κατασταλαγμένο λαό, οπότε ο κίνδυνος μιας αριστερής κυβέρνησης ήταν ορατός. Έτσι έφτασε στην Ελλάδα ο αμερικανοθρεμμένος Ανδρέας Παπανδρέου για να μας διδάξει το φιλελευθερισμό και το Σοσιαλισμό. Προκειμένου, να επικρατήσει είχε την υποστήριξη των τραπεζών που μεγάλωσαν το δημόσιο χρέος δανείζοντας ακατάσχετα και ανεξέλεγκτα αφού η δραχμή διολίσθαινε κατά βούληση.  

** Υπήρχαν όντως πολύ μεγάλες μορφές. Ο Υψηλάντης έκανε ότι ώρα ήθελε συναντήσεις με το πολύ στενό περιβάλλον του Τσάρου. Ο Διονύσιος Ρώμας είχε την ευλογία των Βρετανών και κατά πολλούς είναι μία πολύ αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Οι Κουντουριώτηδες τον στήριξαν στην τράπεζα και είχαν φροντίσει για τη ασφαλή διέλευση των αλλοδαπών πλοίων από το Αιγαίο, γεγονός που τους παρείχε τρομερή δυνατότητα επιρροής. Για να τους αναφέρω όλους χρειάζομαι 20 άρθρα.

*** Καμία από τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις δε επιθυμούσε να φτάσει η βιομηχανική επανάσταση στην Τουρκία. Αποτελούσαμε το δούρειο ίππο για την καταστροφή της εκ των έσω και γι αυτό μας στήριξαν. Εκτός αυτού , είχαν ήδη αποφασίσει να ιδρύσουν ένα φτωχό και εύκολο να ελεγχθεί κράτος αντί του πανίσχυρου Σουλτάνου.

****Μετά την κατάκτηση της Δημοκρατίας της Βενετίας από τον Ναπολέοντα ( ήταν ρομαντικός ο κοντός) και τη μετέπειτα ήττα του ο Καποδίστριας κατάφερε να πετύχει την ανεξαρτητοποίηση της πιο κοντινής προς της Ευρώπη ελληνικής γης. Πολύ σημαντική επιτυχία την οποία προσωπικά κρίνω ως προαπαιτούμενη της επανάστασης.

***** Ο Καποδίστριας υποθήκευσε γη που έμενε ελεύθερη από την αποχώρηση των Οθωμανών ιδιοκτητών που αισθάνονταν τον κίνδυνο επίθεσης του τακτικού στρατού που είχε τοποθετηθεί στα σύνορα της χώρας, ενέργεια που φυσικά είδαν με καλό μάτι οι «Προστάτιδες» Δυνάμεις.

****** Σχεδόν, καθώς οι συμπατριώτες μου οι Υδραίοι δηλαδή οι Κουντουριώτηδες, ο Μιαούλης , ο Τομπάζης, ο Κριεζής και άλλοι ήρωες της επανάστασης, ήθελαν την Ύδρα αυτόνομη λόγω της αυτάρκειάς της και των «ύποπτων» δραστηριοτήτων στις οποίες συμμετείχαν. Στην αρχή λοιπόν δέχτηκαν τον Καποδίστρια , ιδιαίτερα ο τεραστίων ικανοτήτων στην ναυμαχία Μιαούλης που δέχτηκε και πέτυχε να εκμηδενίσει την πειρατεία στα ελληνικά ύδατα για λογαριασμό της κυβέρνησης. Σε μεταγενέστερο στάδιο όμως θεώρησαν πως το χρήμα τους (που ήταν πάρα πολύ) θα το διαχειρίζονταν καλύτερα μόνοι τους και φυσικά προς όφελός τους αλλά και ότι ο ρωσόφιλος κυβερνήτης θα έβαζε σε κίνδυνο τις πολύ καλές σχέσεις τους με τη Δύση. Οδηγήθηκαν λοιπόν στην κατάπτυστη ανταρσία το 1831 , θεωρώντας πως από τη στιγμή που η Ύδρα ήταν το κέντρο ενεργειών της επανάστασης (ο Κουντουριώτης λέγεται ότι διέθεσε τα ¾ της πελώριας περιουσίας του υπέρ του Αγώνα) έπρεπε να αποζημιωθεί για τις απώλειές της, αίτημα που ο Καποδίστριας έβρισκε δίκαιο αλλά αδυνατούσε να ικανοποιήσει. Η μοναδική αλλά τεράστια κηλίδα στην ένδοξη ιστορία της νήσου, την οποία κανένα επιχείρημα, όσο λογικό και αν ακούγεται, δεν μπορεί να υπερασπιστεί.

******* Την «επανάσταση» των Μπολσεβίκων θα τη θίξουμε σε άλλο άρθρο.

-Λιμοκοντόρε;

Το συμπέρασμα είναι εύκολο: Κανείς δε διδάσκεται την αληθινή ιστορία της χώρας του και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με εθνικιστικούς λόγους. Τα αρχεία του θανάτου του Ι. Καποδίστρια παραμένουν απόρρητα στο Ηνωμένο Βασίλειο και δυστυχώς όσο ζούμε δε θα τα διαβάσουμε. Τροφή για σκέψη. Κανείς εκ των δολοφόνων του Καποδίστρια, του JF Kennedy και του Lincoln δε δικάστηκε…
Κατά τα άλλα, διαβάζω άρθρα για παιδιά αλλοδαπής καταγωγής που απαντούν σε ερωτήσεις ελληνικής ιστορίας αντί των ελλήνων. Αηδίες… Αν πετάξω τον Υπευθυνόφοβο και τον ΤρομοκράΧτη σε ένα πανεπιστήμιο των ΗΠΑ να είστε σίγουροι ότι θα απαντήσει σε απείρως περισσότερες ερωτήσεις που αφορούν τη Μάχη του Gettysburg. Αυτό σημαίνει ότι είναι «πιο Αμερικάνος»;


Υγ. Εγώ θα το θίξω αφού τον ανέφερα: Η αντικειμενικότητα του Υπευθυνόφοβου (θίγει την πατρίδα του, την ομάδα του κλπ) είναι αξιοθαύμαστη. Τη μισή να είχα θα ήμουν ευτυχισμένος. Όλοι λέμε πως δεν υπάρχει ουσιαστική αντικειμενικότητα. Ε, νομίζω πως έχουμε την εξαίρεση…
Σωστή ιστορική έρευνα τριών ατόμων: Ο πρώτος  ερευνά τα γεγονότα, ο δεύτερος τα πρόσωπα και ο τρίτος εξάγει τα συμπεράσματα…


Πηγές 

- http://ha.nbg.gr/editions/editions5/pdf/chronologio.pdf Χρονολόγιο Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος

- Capodistria: The Founder of Greek Independence,      C.M. Woodhouse

- A Concise History of Greece (Cambridge Concise Histories),      Richard Clogg

- The History of Greece (The Greenwood Histories of the Modern Nations),   Elaine Thomopoulos

- La Grèce et les Capodistrias pendant l'occupation française de 1828 à 1834,   Jean Pierre Pellion

8 σχόλια:

  1. Πραγματικά πολύ ωραίο και ενδιαφέρον.
    Ελπίζω η έρευνα να εντρυφήσει και σε μεταγενέστερα γεγονότα και φιγούρες, πάντα όμως θα παρατηρούμε ότι ο Έλληνας είτε με το όπλο του, είτε με τον λόγο του, είτε με την ψήφο του, στρεφόταν κατά του ιδίου του συμφέροντος του.
    Πάντως η "επιχορηγούμενη" επανάσταση και κυρίως η Αγγλική επιρροή είναι η αρχή μιας χώρας που θα ελέγχεται πολιτικά, οικονομικά, ιδεολογικά, θα δέχεται αμάσητες επιρροές, θα είναι πάντα ένα πείραμα μόδας, καταστάσεων και θα κόβει την είσοδο των Τόυρκων / Οθωμανών στην Δύση.. Δούναι και Λαβείν, στα νεοελληνικά δοσοληψία..
    Για αυτό και εγώ δεν αγχώνομαι και τόσο για την κρίση, την θεωρώ 100% ελεγχόμενη, φυτευτή και χειραγωγημένη..
    spanios

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για τη δολοφονία του Καποδίστρια δεν συνελήφθη ο ένας εκ των 2 Μαυρομιχαλέων και καταδικάστηκε σε θάνατο;

    Stouk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. To άρθρο είναι πολύ ενδιαφέρον - δεν έχω καταλάβει ποιός υπογράφει βέβαια! Συμφωνώ με την διάγνωση των αιτιών της κρίσης. Η Ολυμπιάδα ήταν το κερασάκι στην τούτρα και ακόμη και τώρα δεν υπάρχει επίσημη άποψη για το πόσο κόστισε και για το πόσο εξακολουθεί να κοστίζει στην πιο αδύναμη χώρα που διοργάνωσε ποτέ Ο.Α. στη σύγχρονή τους μορφή. Υπάρχουν, βεβαίως, πολύ πιο σύνθετα θέματα, στα οποία δεν μπορούτν να δώσουν τελεσίδικες απαντήσεις ούτε οι γκουρού των αγορών. Τα χρήματα που πονταρίστηκαν στην ισοτιμία ευρώ/δολαρίου (δεν νοείται το κοινό νόμισμα να είναι 40% ακριβότερο του αμερικανικού), τα ποσά που επενδύθηκαν στην πορεία των ομολόγων κλπ/.
    Ένεκα της ημέρας, θα μείνω στην ιστορική προσέγγιση: πώς φτάσαμε στις εθνικές επαναστάσεις και στη διάλυση της Οθωμανική Αυτοκρατορίας.
    Αν δει κανείς πιο πριν, τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, και μετά, την προσπάθεια να στηθεί η Μεγάλη Ιδέα με την καταστροφική εξέλιξη του αφελληνισμού της Μικρασίας έπειτα από 4000 χρόνια παρουσίας, μπορεί εύκολα να βγάλει, κατά τη γνώμη, ένα βασικό συμπέρασμα: από τη στιγμή που η δυτική Ευρώπη απέκτησε την οικονομικοπολιτική δύναμη που έχει και διαστρωματώθηκε κοινωνικά με βάση μια ισχυρή αστική τάξη, την οποία εξήγε ως κουλτούρα και στην Αμερική, είναι σαφές ότι η πολιτική της περιστρεφόταν γύρω από την αντίληψη ότι ένα ισχυρό κράτος στα ανατολικά της θα μπορούσε να αμφισβητήσει την κυριαρχία της και να πλήξει τα οικονομικά της συμφέροντα.
    Η ίδια η Δύση κτύπησε το Βυζάντιο με τη σταυροφορία - ντροπή το 1204 (για την οποία πριν από μερικά χρόνια ο Πάπας ζήτησε δημόσια συγγνώμη από τον Οικουμενικό Πατριάρχη) και το έβαλε σε πορεία οριστικής κατάρρευσης. Όταν ο Μωάμεθ Β΄ο Πορθητής κούρσευε την Βασιλεύουσα, η Δύση απέναντί της είχε μία σειρά από διάσπαρτες χριστιανικές ηγεμονίες τόσο στον παραδοσιακό χώρο δράσης των Ρωμιών - Ελλήνων (Δεσποτάτο του Μυστρά, Πριγκιπάτο της Ηπείρου, Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, Φράγκους, Βενετούς και Γενουάτες σε πολλά παραθαλάσσια μέρη) καθώς και ένα ετερόκλητο συνοθύλευμα πολεμιστών (χιλιάδες από τους οποίους ήταν Χριστιανοί) που έως τότε δεν είχαν δείξει τη την ικανότητα να διοικηθούν κεντρικά (Οσμανλήδες, Σελτζούκοι, Τουρκμάνοι κλπ)
    Είχε λοιπόν κάθε λόγο η Δύση να μην κινητοποιηθεί απέναντι στην εξέλιξη. Ωτσόσο, με τη βοήθεια της Εκκλησίας, της διοικητικής πείρας των Ελλήνων καθώς και με τη συνδρομή των ευρωπαϊκών τραπεζών που άρχισαν να χρηματοδοτούν γαλαντόμα τους Σουλτάνους (ειδικά επί Μωάμθε Β΄ και επί Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς) δημιουργήθηκε αυτό που γνωρίζουμε ιστορικά ως "Οθωμανική Αυτοκρατορία".
    Έτσι η Δύση, που σταδιακά αποκτούσε και συγκεκριμένες εθνικές ταυτότητες, είχε πάλι απέναντί της ένα κρατικό μόρωφμα που ήλεγχε τους δρόμους του μεταξιού - αυτούς που μετέπειτα έγιναν δρόμοι των μεταφορών και της ενέργειας.
    Επένδυσαν, λοιπόν, οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι στις εθνικές επαναστάσεις (Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία, Μολδαβία, Αίγυπτος, Ρουμανία κλπ) και συνέβαλαν αποφασιστικά στο να καταρρεύσει αυτό το αντίπαλο δέος - όπως ουσιαστικά είχε γίνει με το Βυζάντιο το 1204 (τυπικά το 1453 με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης).
    Πολύ πιο ώριμοι, πλέον, πολιτικά οι Ευρωπαίοι ακολούθησαν την ίδια στάση έναντι της ελληνικής "Μεγάλης Ιδέας", ενθαρρύνοντας την αποβίβαση ελληνικού στρατού στη Σμύρνη το 1919 καθώς και την προέλσαη ελληνικού στρατεύματος έναν χρόνο νωρίτερα στην Πόλη ως μέρους των εγγυητριών δυνάμεων. Για όσους βλέπουν την Ιστορία από μια χρονική και συναισθηματική απόσταση, αυτές οι δύο κινήσεις μπορεί μεν να γέμισαν τότε με περηφάνεια τις καρδιές της Ρωμιοσύνης (στα ελληνικά σπίτια σε όλη την Ιωνία, στην Πόλη και στα νησιά των Στενών ανέμιζαν σημαίες σαν σε εθνική εορτή) όμως ήταν η αρχή του καταστροφικού τέλους του Ελληνισμού της Μικρασίας. Καλλιεργήθηκε πάλι ένα εθνικό πάθος - αυτή τη φορά στους Νεότουρκους του Κεμάλ - και τη συνέχεια λίγο -πολύ την γνωρίζουμε όλοι. Ποτέ η Τουρκία δεν θα γινόταν ξανά Οθωμανική Αυτοκρατορία αλλά και ποτέ ένα άλλο κράτος, έστω χριστιανικό, δεν θα αποκτούσε δύναμη σαν του Βυζαντίου.

    Court Central

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Court, συμφωνώ σε όλα αλλά για την πορεία των φύλων που αποτέλεσαν τους υπηκόους του Σουλτάνου θα αφήσω το Λιμοκοντόρο να απαντήσει/προσθέσει οτιδήποτε λόγω ειδικότητας (αρχαιολόγος ο ξενέρωτος ασχολείται με την Ασιατική ιστορία- προϊστορία).
      Στο θέμα της εξαγωγής του ευρωπαϊκού μοντέλου κοινωνικής διαστρωμάτωσης , όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά το διαφωτισμό, έχω αμφιβολίες αλλά ας το συζητήσουμε στο part 2 που αφορά τον Αμερικανικό εμφύλιο.
      Σε ότι αφορά την χώρα που δημιουργήθηκε μετά την επανάσταση, δεν υπήρχε ίχνος εθνικής ταυτότητας. Συγκεκριμένα τον πειρατή Μιαούλη σχεδόν με το ζόρι τον έσυραν να πολεμήσει, ούτε ελληνικά δε μιλούσε ο άνθρωπος και το Μιαούλης δεν ήταν καν το όνομά του.
      Τα άρθρα τα υπογράφουμε όλοι. Ο Λιμοκοντόρος, ο Αγγλόβλαχος (τρομοκράΧτης) και εγώ. Λόγω γραμματοσειράς δεν είναι ευδιάκριτος ο γράφων κάθε κομματιού. Θα το διορθώσουμε.

      Διαγραφή
  4. Δυστυχώς Stouk, η δικη του αληθινού δολοφόνου δεν έγινε, αφού το "πλήθος" τον εδειρε μέχρι θανάτου και ο έτερος των συνεργών κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία όπου ο πρέσβης αρνήθηκε να τον παραδώσει. Όταν τελικά η κατάσταση άρχισε να μυρίζει μπαρούτι , με τον όχλο να απειλεί να κάψει την πρεσβεία , τον παρέδωσε . Ο ίδιος ο πατήρ Μαυρομιχάλης αναθεμάτισε αργότερα τους εντολείς του, παραδεχόμενος πως η δολοφονία του Καποδίστρια ήταν μια πολύ κακή απόφαση που υποδούλωσε τη χώρα. Ακόμη και οι αποστάτες Υδραίοι που πανηγύρισαν το θάνατο του κυβερνήτη(!) , μόλις είδαν τη χώρα ουσιαστικά να αλλάζει χέρια τα έχασαν. Κατά κάποιες μάλλον οχι έγκυρες πηγές προσπάθησαν να σχεδιάσουν μαζί με τους Σπετσιώτες μια μεγάλη εξέγερση ( με τη στήριξη και της Φραγκοκρατούμενης Σύρου) , εγχείρημα που προσέκρουσε πάνω στην αναθεματισμένη 3η του Σεπτέμβρη. Όποιος ενδιαφέρεται για τις μεταφράσεις μας μπορεί να τις έχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολλά μπράβο για το αρθρό!!!!
    Εγώ αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω, είναι το εξής:
    Αφού όλοι συμφωνούμε στο ότι οι πόλεμοι γίνονται μόνο και μόνο για να εξυπηρετήθουν συμφέροντα μεγάλων "δυνάμεων", και ενίοτε να πάρουν και κανένα στραγάλι οι φτωχοί-μαριονέτες, γιατί ακόμα όλοι οι λάοι του κόσμου (μαζί και εμείς) είμαστε υπέρ του "να υπάρχει στρατός στη χώρα μας, νιωθουμε ασφαλείς" και "πρέπει να είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε για την πατρίδα".
    Για ποια πατρίδα ακριβώς μιλάμε? Για αυτήν που μας μάθανε στα σχολεία και μπορεί να ήταν διαφορετική αν είχαμε γεννηθεί στην άλλη μεριά? Πως ορίζεται η ελευθερία, για να λέμε οτι είμαστε ελεύθεροι, και είμαστε ελεύθεροι απο ποιους?
    Πιστεύει κανείς ότι αν πάει σήμερα καποιος στο σπίτι ενος τούρκου/βούλγαρου/"macedonian" και του πει "πάνε ζήσε στην Θεσσαλονίκη, είναι δικιά σου" θα πάει τρέχοντας? Αμά πούνε σε έναν έλληνα να πάει στην... Πόλη?
    Ας με βοηθήσει κάποιος....

    Ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. πολύ ενδιαφέρον πράγματι το άρθρο αν και εγω μπερδεύτηκα λίγο με τους γράφοντες και την θεματική που θίγει.
    Ως προς την κρίσης, συμφωνώ απόλυτα πως ότι ζήσαμε την τελευταία 5ετία ήταν το αποτέλεσμα της φούσκας που ξεκίνησε επι Ανδρέα Παπ του μεγίστου, μιας πολύ αμφιλεγόμενης προσωπικότητας που είχε σαν αποτέλεσμα την αλλοίωση της αστικής τάξης απο άποψη νοοτροπίας φυσικά. Δομήθηκε ενα σύστημα ψευτικής ευημερίας οπου όλοι ήταν περήφανοι για το ποιός έχει το ακριβότερο αμάξι την μεγαλύτερη βίλλα κλπ. Φυσικά υπήρχαν και αυτοί που δούλευαν συστηματικά και απορούσαν με το πως είναι δυνατόν να βγάζουν μερικοί -πολιτικοί και μη- τόσα χρήματα σε τόσο λίγο χρόνο.
    Διαφωνώ οτι η Ελληνική κρίση είναι ελεγχόμενη και υποκινούμενη, γενικά δεν πιστεύω στις θεωρίες συνομωσίας.
    Ως προς την ελληνική επανάσταση, 1ον χωρίς το "ατύχημα" (υποστηρίζεται οτι κατα λάθος ξεκινησε η ναυμαχία, δεν ξέρω κατα πόσο ισχύει απλά το αναφέρω) του ναυαρίνου η Ελλάδα θα ήταν υπο τουρκική κατοχή ακόμα αφου οι Έλληνες πολεμούσαν μεταξύ τους και ο Ιμπραήμ θέριζε. Η εξάρτηση απο τις 3 υπερδυνάμεις φαίνεται κιολας απο την δημιουργία των πρώτων πολιτκών ομάδων. Ανέκαθεν η σύγχρονη ελληνική ιστορία επηρεάζεται απο τους "συμμάχους" της λόγω στρατηγικής θέσης..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Φίλε CM-K, καλώς ήρθες και χαίρομαι πολύ που προσθέτεις την παρατήρηση για τη θεματική. Ο τρομοκράΧτης είναι πολύ μακριά και γράφει στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του, ίσως γι αυτό η συρραφή των κομματιών του άρθρου (αρχικά είχε έκταση 12 σελίδων) να μην είναι απόλυτα επιτυχημένη. Το βασικότερο νόημα είναι πως μαζί με τον Καποδίστρια πέθανε και η αληθινή ελληνική επανάσταση και δυστυχώς με συνενόχους τους πρωτεργάτες του Αγώνα, όμως αυτό δεν αναφέρεται στα "έγκυρα" μέσα.
    Στο θέμα της "συνομωσίας" όμως θα σε ρωτήσω κάτι: Πως αυτή καθορίζεται; Ποιος αποφασίζει αν κάτι είναι γεγονός ή μία απλή θεωρία συνομωσίας; Γιατί το χρονολόγιο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος είναι ελεύθερο στο κοινό και αναφέρει τα πάντα για τις πρώτες ενέργειες της κυβερνητικής ομάδας του Όθωνα.
    Και κάτι ακόμα γιατί φαίνεται πως είσαι αρκετά μελετημένος: Η σχέση του Καποδίστρια με τον Παπαδήμο του 19ου αιώνα - τον Μέτερνιχ (η ευστοχότερη παρομοίωση του Αλκοολικού στοχαστή, μήπως δικαιολογεί τους ισχυρισμούς των συνομωσιολόγων;
    ΥΓ : http://mpalaporni.blogspot.gr/2012/05/blog-post_7505.html - Περί πλαστής ευημερίας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή