mpala-porni

mpala-porni

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Τρεις «Ντάρμπισιρ» και ένας κλόουν…


Όσο και αν το 0-3 δεν αντικατοπτρίζει πλήρως την εικόνα του αγώνα, ο ΠΑΟ πήρε μια μεγάλη γι΄αυτόν νίκη, που την άξιζε απόλυτα και που αποτελεί επιστέγασμα της πολύ καλής φετινής του εικόνας. Show must go on για τον Ολυμπιακό, αφού το «ψωμί» δεν είναι στα γόητρα…


Η εικόνα του ματς ήταν, για μένα, η αναμενόμενη. Ο Αναστασίου έδωσε την κατοχή στον Ολυμπιακό, χαλώντας, όμως, την ανάπτυξή του με πίεση ψηλά και συμπαγές κέντρο.

Από την άλλη οι Πρωταθλητές δεν είχαν ανάσες και δεν έδειχναν το πάθος και την μαχητικότητα που τους διέκρινε όλη τη χρονιά και πολύ περισσότερο στον αγώνα της Τρίτης. Και αυτό αναμενόμενο. Με την Μάντσεστερ έδωσαν το 110% και, μιας και πρόκειται για ελληνική ομάδα, ήταν αδύνατο να επαναληφθεί κάτι παρόμοιο και σήμερα.

Αυτό πιστώνεται σαν λάθος του Μίτσελ, ο οποίος πίστεψε στους παίκτες του και παρέταξε ακριβώς την ίδια ομάδα. Το αποτέλεσμα, όμως, δεν τον δικαιώνει, αφού, όπως έδειξαν τα πράγματα, το φρεσκάρισμα ήταν απαραίτητο.

Οι νέοι «Ντάρμπισιρ»…

Δεν επικαλούμαι το όνομα του Άγγλου φορ για να μειώσω τη νίκη του Παναθηναϊκού. Το αποψινό, όμως, σκηνικό παραπέμπει απόλυτα στο 2010 και στο «διπλό»  του Ολυμπιακού μέσα στο ΟΑΚΑ, τη χρονιά του νταμπλ του «τριφυλλιού».

Ανώτεροι ποιοτικά οι «ερυθρόλευκοι» (όχι στο ματς, αλλά γενικότερα), οπαδοί που είχαν μαζευτεί για φιέστα (ο ΠΑΟΚ… κατάφερε να ισοφαριστεί από το 0-2 υπέρ του στο Παγκρήτιο) και τελικά… κηδεία με 2 γκολ από αντεπίθεση και 1 από φάουλ, με τον Ολυμπιακό να χάνει πέναλτι (κατόρθωμα του Κουτρουμπή, απορώ για τις διαμαρτυρίες ΟΛΩΝ των παικτών) για να μειώσει και να αγχώσει τον ΠΑΟ.

Οπότε την επόμενη φορά που θα περιμένετε παρτάκια τίτλου σε ντέρμπι «αιωνίων», να θυμάστε πως ο εγωισμός του κατώτερου (ή αν θέλετε, για να μην ακουστεί μειωτικό, του υποδεέστερου ποιοτικά) κερδίζει πάντα. Ή σχεδόν πάντα.

Τα 0-3 και τα 1-4 ποτέ δεν έρχονται εκεί που τα περιμένεις…

Ο κλόουν Σιδηρόπουλος

Η λίστα είναι μακρά. Κλειστό ΟΑΚΑ, ΣΕΦ, Λεωφόρος, Ριζούπολη, κλειστό Σπόρτινγκ, Γ. Καραϊσκάκης. Δεν με ενδιαφέρει καν το χρώμα, ούτε θα μπω σε διαδικασία συζήτησης του στυλ «εσείς τότε…», « ναι, αλλά εσείς τη άλλη φορά…». Αν κάποιος νιώθει καλά με το να βάζει τις ρίψεις αντικειμένων, τα επεισόδια και τις καφρίλες στη «ζυγαριά», κακό του κεφαλιού του.

Οι μαγκιές των καπελάκηδων με τα millenium και των «killer» με τα αμάνικα φουσκωτά μπουφάν (αν δεν καταλάβατε, είναι μια περιγραφή του τυπικού γαύρου και βάζελου, αντίστοιχα, σκληροπυρηνικού) μακριά από εμένα.

Για τη δική μου αισθητική και λογική, ο κάθε Σιδηρόπουλος που βλέπει αντικείμενο να πέφτει στο τερέν κατά παικτών (πόσο μάλλον να βρίσκει στόχο) είναι κλόουν και χέστης αν δεν διακόπτει το ματς απευθείας.

Όχι μεσοβέζικες λύσεις «να εκκενωθεί το γήπεδο» και άλλες τέτοιες ελληνικές ανακαλύψεις. ΤΕΛΟΣ. Λήγει το ματς και ψάξτε να βρείτε τον υπεύθυνο.

Υπάρχουν και πολλοί που θεωρούν απόψεις σαν αυτή «φλώρικες». Μάγκες, γνώμη σας, αλλά εγώ στο παιδί μου αυτό θα λέω, όταν παρακολουθούμε μαζί τέτοια σκηνικά. Και όχι «έλα μωρέ, και οι βάζελοι τα ίδια έκαναν στο ΟΑΚΑ». Και νιώθω ειλικρινά υπερήφανος για αυτό…

Η επόμενη μέρα

Μεγάλη νίκη για τον ΠΑΟ, που έδωσε ιστορικό «άρωμα» στη σεζόν του, πριν καν αυτή τελειώσει. Ούτε τίτλο πήρε, ούτε εξασφάλισε κάτι περισσότερο από αυτό που ακόμα κυνηγάει. Την έξοδο στην Ευρώπη και το κύπελλο. Όταν, όμως, κερδίζεις τον πρωταθλητή 0-3 στην έδρα του, τη στιγμή που αυτός είχε κατατροπώσει λίγες μέρες πριν την Μάντσεστερ, είναι λόγος χαράς και μάλιστα μεγάλης.

Συν του ότι στο συγκεκριμένο ματς είχε δοθεί και το «πνεύμα» μιας μάχης κατά του «κόκκινου» κατεστημένου, οπότε μπορεί να υπάρξει και αυτή η οπτική.

Τόσο, όμως, αυτό (νίκη=ξεσκέπασμα της βρωμιάς) όσο και οι πανηγυρισμοί που παραπέμπουν σε κατάκτηση… Champions League (γράφω 2 βήματα από το «Απ. Νικολαΐδης» και τον κεντρικό σύνδεσμο της Θ13 στην Αλεξάνδρας και είμαι αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας) μικραίνουν τον Παναθηναϊκό. Γνώμη μου…

Από την άλλη και όσον αφορά το ερυθρόλευκο «στρατόπεδο», όσο μαύρη και να είναι μια βραδιά ενός 0-3 από τους "πράσινους" στο ίδιο σου το σπίτι, οι παίκτες έχουν την ευκαιρία να το σβήσουν από τη μνήμη τη δική τους και των φίλων της ομάδας. Πως; Μα θέλει και ρώτημα; Υπάρχει επαναληπτικός με τους «διαβόλους», υπάρχει ημιτελικός κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ (και στη συνέχεια ενδεχομένως τελικός με τον ΠΑΟ), οπότε το γιατρικό κατά της… βαρυστομαχιάς μπορεί να βρεθεί και μάλιστα άμεσα. Αρκεί να βρεθεί…

ΥΣ: "Ο ΠΑΟ θα βγάλει εγωισμό". Και να πω ότι δεν τα 'λεγα;


Stouk

4 σχόλια:

  1. Κάτι που ξέχασα να γράψω και στο δικό μου άρθρο.
    Αν ο Ολαϊτάν είχε κάτι χειρότερο που δεν θέλω καν να το σκέφτομαι δεν θα είχαμε χρόνο για το ματς γιατί απλά δεν θα γινόταν.
    Μακάρι να μην έχει τίποτα το παιδί.
    Στουκ δυστυχώς επιβεβαιώθηκες, πριν τα ματς θα σου απαγορεύται η γραφή (χαχαχα κάνω πλάκα φυσικά, αν και το "Μυρίζει '99" δεν πρόκειται να στο συγχωρήσω ποτέ)..
    spanios

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φιλε stouk , ολα καλα και ολα ωραια .
    λες οτι θεωρεις ουσιαστικα ανουσιο και υπερβολικο το πανηγυρι που στηθηκε περιξ της Λεωφορου για τη νικη-θριαμβο-βιασμο θα ελεγα εγω .
    γιατι ομως να ειναι μεπτο κατι τετοιο οταν εχω να δω χαρα απο το 2010 με τη Ρομα? δε το αξιζουμε να γελασει το χειλακι μας και να καυ... το πουλακι μας?
    εμεις κερδισαμε κιολας και βγηκαμε στους δρομους. εσεις που ειχατε γεμισει το πασαλιμανι μετα απο ηττα με τη Γιουβεντους?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είπα "δεν δικαιούστε". Φυσικά και το δικαιούστε ακόμα και αν η Ρόμα είχε γίνει πέρυσι. Είπα πως το μέγεθος των πανηγυρισμών ήταν υπερβολικό. Δείχνει κάπως και μικραίνει τον ΠΑΟ. Γνώμη μου.

      ΥΣ: Ο Ολυμπιακός τότε στηνΕυρώπη ήταν μικρός και οι μικροί πανηγυρίζουν ακόμα και στις ήττες. Λογικό.

      Stouk

      Διαγραφή
  3. Stouk, όντως το είχες γράψει. Η ομάδα αποδείχθηκε τελείως άδεια, ενώ αποδείχθηκε και λάθος του Μίτσελ η διατήρηση της ίδιας ενδεκάδας και, βέβαια, η απουσία του Ιμπαγάσα. Σκέφτομαι τον Σάμαρη και τον Μασάντο αντί του Ντινγκά ή του Μανιάτη. Και βέβαια τον Κάνιο αντί Τσόρι, είτε από την αρχή είτε μετά το 60΄.
    Belle, δικαιολογημένα τα πανηγύρια.Άλλωστε, οι μεγαλύτερες ήττες του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό στο Καραϊσκάκη ήταν με τρία γκολ διαφορά (1-4 το 1939-40 και επίσης 1-4 το 1959-60), άρα η χτεσινή ήταν μια ιστορική νίκη,.

    Court Central

    ΑπάντησηΔιαγραφή